Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{March 9, 2011}   Van die dagen…

                                                                                                                                                                                                                                                                                                           Van die dagen dat je geen energie genoeg hebt, om op je benen te staan. Van die dagen dat je dankbaar moet zijn dat je nog een paar dagen een ‘leen trippelstoel’ in huis mag hebben, maar dat je de dokter een paar keer achterna moet bellen omdat de verzekering alleen maar een ‘revalidatie arts handtekening’ goed genoeg vindt. Elke andere geleerde arts, is niet bevoegd voor een trippelstoel-handtekening, vindt de verzekering. Van die jaren dat je ‘revalidatie arts vrij’ bent, omdat je vorig jaar al gestopt bent met de revalidatie van die revalidatie arts. Van die revalidatie artsen, die niet hun handtekening willen zetten voor een trippelstoel voor jou, omdat zij het niet nodig achten, gebaseerd op een jaar geleden dat zij jou voor het laatst hadden gezien. Van die jaren voordat je een hersenvliesontsteking had en achteruitgang van je aandoening, door die desbetreffende revalidatie. Van die fijne inval huisartsen die vervolgens met je mee boos worden op je verzekering en een verwijsbriefje schrijft voor een nieuwe revalidatie arts, zodat ik bij hem om een handtekening kan gaan bedelen.

Van die nachten dat je wakker wordt door een pijnaanval, terwijl de morfine fles naast je bed net op is. Van die ochtenden dat je de bestelde medicatie op gaat halen bij de apotheek en dat de apotheek dame vrolijk zegt dat ze niets hebben ontvangen. Van die middagen dat het laatste beetje melk valt, voordat die in de melkschuimer zit. Van die vitamine pillen, die uit het potje, op de grond, tussen de gleufjes van het hout vallen. Van die momenten dat die pillen daar blijven liggen, tussen die gleufjes, omdat de kruimeldief vol zit. Van die uitspraken: ‘Vol is vol.’

Van die dagen dat je tegen de dokters assistente zegt dat de dokter je al twee keer niet als prioriteit ziet op haar terug bellijstje, dat je vervolgens stil bent, zodat de assistente het op kan lossen, terwijl zij ook stil is.

Van die dagen dat je je T-biljet eerst verkeerd invult en niets terugkrijgt. Van die formulieren die je vervolgens wel goed ingevuld hebt verzonden, maar geen bevestiging van ontvangst hebt ontvangen en de belasting telefoon weer kan bellen of ze het wel ontvangen hebben.

Van die helpende bedrijven die een mitella op maat voor je maken, terwijl de verzekering de aanvraag afwijst en je de op maat gemaakte mitella weer terug moet gaan geven. Van die kraaltjes die je hebt verzameld om de op maat gemaakte mitella te kunnen pimpen.

Van die gemeentes die drempels verwijderen, maar geen goede drempel kunnen bedenken waarover je geleende trippelstoel ook kan rijden. Van die dagen dat de geïmproviseerde drempels zijn gemaakt, maar de uitleen termijn is bereikt van de geleende trippelstoel, zodat je wel drempels hebt, maar geen trippelstoel meer om die over de drempels heen te kunnen rijden.

Van die UWV bedrijven die jou gaan helpen met het gevecht tegen de verzekering, om alsjeblieft een spraaksysteem toch vergoed te krijgen. Van die bedrijven die vervolgens nooit meer iets van zich laten horen.

En toen kwam er Stichting MEE. Stichting MEE gaat mij helpen in alle strijd tegen de verzekering, CIZ, CAK bedrijven, gemeente gevechten en op zoek naar potjes. Stichting MEE, want het valt ook allemaal niet MEE!

Advertisements


Riet Muizelaar says:

Van die dagen dat je ‘s morgens al te moe bent om het ene been voor het andere te krijgen en dat er toch van je wordt verwacht dat je alles regelt wat je nodig hebt aan hulpmiddelen.
Van die dagen dat de zon schijnt en dat je er niet in kunt zitten omdat de zon zeer doet op je huid.
Van dat soort dagen zijn er veel te veel.
Maar soms zijn er ook dagen dat er ineens iemand eraan denkt dat het je te veel energie kost en dat hij of zij wel iets voor je regelt.
Van die dagen dat je even praat met een lotgenootje en je daar toch weer even een psychische kik van krijgt, want haar verhaal is nog weer heftiger dan dat van jou.
Van die dagen dat je weet dat er ook voor jou iemand is…



Nien says:

Om niet te vergeten dat merendeel van de dagen bestaan
uit “van die dagen”!!
Ik denk aan je lieverd!



gabstar25 says:

@Riet, inderdaad meer dan fijn, een pd maatje, ook al gun ik t niemand..pd.
@Nien, Precies, Van die dagen…zijn eerder de wat minder slechte dagen die er ook tussen zitten :0)



Ruben says:

van die dagen dat ik gewoon op m’n werk zit… maar dit zijn echt drukke en frustrerende dagen! weer een mooie blog!



Van die dagen dat er mooie jonge vrouwen zijn die wandelen door de storm en lachen naar de draken. Die huilen naar de zon en zwaaien naar de pillen uit potje tussen de gleufjes van het hout.
Van die dagen.. Van mooie vrouwen zoals jij! x



gabstar25 says:

Wow, Annette, wat mooi, ik krijg er een lach van :0) Dankjewel!



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: