Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{June 17, 2011}   Bel ons!

 

 

 

 

 

 

 

 

Sommige dagen zijn wat depressiever dan andere dagen, zeggen de pessimisten. De optimisten daarentegen zeggen dat sommige dagen wat vrolijker zijn dan andere dagen. Hoe dan ook, geen één dag is hetzelfde. Sommige dagen zijn nou eenmaal minder dan andere dagen. Het kan ook niet altijd hetzelfde zijn, want dat is niet meer leuk. Tien dagen Walibi? Dat zou voor mij een ‘mindere periode’ zijn. Misschien heeft dit niet te maken met mijn aandoening. Al die rijen, schreeuwende kinderen en de veel te dure versnaperingen maken het één van de ‘wat mindere’ dagen. Zelfs met een Groupon aanbieding. Vandaag ga ik niet naar Walibi. Ik zou ervoor in een auto moeten en dat is geen lolletje. Een auto heeft voor mij hetzelfde effect als een ijzeren maagd. Een bijzonder wreed martelwerktuig uit de Middeleeuwen. Misschien heeft dat ook iets van Walibi weg, of van mijn verzekering. Mijn verzekering doet net alsof het zin heeft dat ik een dure polis heb. Zo zou je meer vergoedt krijgen. Als er een probleem is, zegt de verzekering: ‘’Bel ons.” De verzekering maakt er graag een doolhof van en hopen dat je de strijd uiteindelijk opgeeft. Nu weten mijn vrienden dat ik zwaar veel moeite heb met ‘opgeven’. Dus ik blijf ‘ons’ bellen, waardoor mijn verzekering doet alsof ‘ons’ altijd naar Walibi is. Ze nemen nooit de telefoon op als ik ‘ons’ bel. Ik denk dat ze een soort ‘code rood’ op de afdeling hebben. Het vergoedings alarm. Bij deze doolhof horen er standaard een heleboel handtekeningen en briefjes bij. ‘’U loopt bij de anesthesist?’’ zegt ‘ons’, dan willen wij graag een briefje van de ‘reumatoloog’ zien.  Dit is de logica van de verzekering. Dat leer je op de verzekering school bij het vak ‘Vergoedingen’. Je kan mijn verzekering zien als een escort dame. Je boekt haar om mee te nemen naar bijvoorbeeld Walibi, zodat je niet alleen hoeft, omdat niemand naar Walibi wilt. Daarna neem je de escort dame, moe en onvoldaan. mee naar het Walibi vakantiepark. De escort dame praat de betaalde tijd vol over bijvoorbeeld Walibi, waardoor je uiteindelijk niet het kersje op de taart hebt gekregen. The iceing on the cake. Het neusje van de zalm. De tijd is immers voorbij. Mijn tijd is ook voorbij. De tijd die ik had ingecalculeerd om een beetje rust te nemen tussen mijn- verzekering- onder- druk- zetten door. Mijn verzekering heeft namelijk bedacht dat als de cliënt heeft gedaan wat nodig was, ‘ons’ net doet alsof ‘ons’ neusje van de zalm bloedt. De gevraagde papieren komen teruggestuurd op mijn deurmat. Dit keer gaan ze naar de leverancier. Ik denk dat het mij eerder zal lukken om Walibi naar het Leidse Plein te verhuizen, dan om een trippelstoel en lig/zit gelegenheid in bruikleen te krijgen. Denk maar niet dat je ze mag hebben! Voor het gemak gaan hulpmiddelen namelijk altijd naar bejaarden en terminalen. Hierdoor krijgen ze de geleende hulpmiddelen weer zo snel mogelijk terug. Buiten het boekje om, vallen we in Nederland toch echt buiten het bootje! Ik stap nog liever in de auto naar Walibi!

Advertisements


karin Jongsma says:

Hoi Gaby, na het lezen van je laatste ritje naar Walibi-verzekeringsland hoor ik RADAR roepen!!!!!!!!!!!!!!!!!

Tijd voor grove middelen? De televisie kan soms wonderen doen???? Verzekeringen houden er namelijk niet van als ze in het camerazonnetje worden gezet, 🙂

Groetjes, Karin



gabstar25 says:

Goed idee! Ik zal beginnen deze column voor te lezen op radio RTV Amstelveen. Wie weet heeft het zin 🙂



Riet Muizelaar says:

Hoi lieve schat,

Inderdaad, voor veel mensen zou een gang naar RADAR, KASSA of de Ombudsman een noodzakelijk iets zijn, omdat het bijna niet mogelijk is zonder problemen een hulpmiddel wat je dringend nodig hebt, vergoed of in bruikleen te krijgen. We zouden eigenlijk elke keer dat we tegen een dergelijk energievretend probleem aanlopen standaard alle politieke partijen moeten informeren. En met we bedoel ik dan: alle mensen met een chronische of andere ziekte die een hulpmiddel nodig hebben. Zorg voor depots door het hele land, laat een huisarts same met een wijkverpleegkundige bepalen in de thuissituatie wat nodig is en klaar is kees. Maar hier in Nederland wekt alles bzo bureaucratisch dat de patiënt vaak letterlijk al overleden is voordat je iets krijgt toegezewen. Het wordt tijd om ACTIE te ondernemen. Wat dacht van je Nu. Actie Silidair Nederland om mee te beginnen? Laten die voor onz in de bres springen en actie gaan voeren.
Zo weer even mijn hart gelucht, maar ik word boos en verdrietig ober deze zaken. Liefs, xxx



gabstar25 says:

🙂 Je hebt zoals altijd, weer helemaal gelijk! Ik ga mijn link op de Facebook page zetten van Aktie Solidair, als het goed is. xx



Mars says:

Ondanks dat je Extra hulp nodig hebt, word je alleen maar tegen gewerkt – terwijl je er notabene voor betaald! Zakkenvullers zijn t :0(
Hopleijk zijn er ook nog vrolijkere dagen voor jou, dan de bovenstaande ❤
Sterkte met alles!!!



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: