Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{July 12, 2011}   Mijn kantoor

Vorig jaar lag ik
nog net op tijd in het ziekenhuis met hersenvliesontsteking. De pijn, de
ruggenmergpunctie, de enge MRI tunnel, het passeert allemaal de revue. Het
duurt langer dan een jaar trainen, om weer op mijn oude conditie level te komen.
Nou ja, mijn CRPS-1 conditie level, want mijn pre- CRPS-1 conditie level zal ik
nooit meer halen. 2 weken ziekenhuis was zo naar nog niet. Neurologie is nou
eenmaal nooit saai. De ex verslaafde, maar nog altijd methadon en Port junk. De
ijlende man. De overbezette onderbezetting van verplegers. De patiënten die andere patiënten gaan voeren. En al mijn geschreven
columns hierover. Nu ben ik weer waar ik zijn moet. Voordat de meningitis de
boel kwam verstoren. Zoveel verschil is er niet. Ik lig nog altijd op mijn bed.
Weliswaar te schrijven, organiseren, regelen, redactionele Skype meetings, mijn
Marktplaats handeltje, boek/columns schrijven, tekenles op Nintendo, vriendinnetjes
etc. Heel druk, in bed. Zo druk, dat mijn bed tegenwoordig ‘mijn kantoor’ heet.
Ik ben nooit te laat op kantoor. Ik lig er al in, voordat de wekker afgaat. Dat
zijn de voordelen van een kantoor op bed. Erg ergonomisch is het niet. Koffie
drinken op een kantoor. De cafeïne is zeer gewild. Nu komt het nog wel eens voor dat ik per ongeluk mijn
koffie over mijn kantoor gooi. Dat is wat moeilijker slapen, met al die cafeïne in je bed. Zelfs mijn bed slaapt er
niet van. En winkelen. Desnoods om 10 uur ’s avonds als het nodig is. Voor een
vrouw is winkelen nou eenmaal nodig. Dat heeft niets te maken met wat wij
allemaal in de kast hebben hangen. Het ene hemdje is het andere niet. Dat zou
oppervlakkig en generaliserend zijn. We hebben ook graag de broek aan. Daarvoor
moet er eerst gewinkeld worden. Voor het avondeten verplaats ik mij van mijn
kantoor naar de bank. In je kantoor eten is immers niet juist. In een kantoor
wordt gewerkt. Kruimels in je bed werken niet.
Werkeloze kruimels. Kruimeltje en het UWV. Ik kijk er nu al tegen op om
naar het UWV te gaan. Hoe leg je uit dat je dagelijks overuren in je kantoor
maakt, terwijl je arbeidsongeschikt bent, maar wel wilt werken… Er moet immers
brood op de plank komen en niet alleen maar kruimels.



et cetera