Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{January 26, 2012}   Nutty Professor

Anesthesisten verdoven je. Anesthesisten horen het je als pijnpatiënt zo comfortabel mogelijk te maken. Niet moeilijker, maar makkelijker. In de afgelopen drie jaar heb ik veel medicatie gekregen. Veel medicatie uitgeprobeerd en ook veel getript op voorgeschreven medicatie door de anesthesisten.
Ik heb weinig actieve uren. Ik heb weinig kleding aan. Ik zie weinig mensen en ik kom weinig van huis. Ik kan nooit ontsnappen, of zeggen dat ik spierpijn heb omdat  ik in de sportschool was of uit mijn dak ben gegaan in een disco. Ik kan nooit de bus missen. Ik kan niet reizen, ik kan niets. Heel vaak, kan ik  niets. Dus proberen we het leven zo makkelijk mogelijk te maken en vooral zo positief mogelijk te zijn. En dat ben ik de afgelopen drie jaar geweest. Positief bij de pijn poli een briefje  vragen of ik alsjeblieft een elektrische rolstoel mag en idem huis. Niet omdat ik dat zo graag wil, wel omdat het fijn is om eens in een andere kamer in je huis te kunnen komen. De Professor had echter geen aandacht voor de reden waarom ik daar zat. Hij was gefrustreerd. ‘Mishandeld’ was ik, door de medici. De medici die door hem zelf zijn opgeleid. Hij vroeg waarom ik nooit eerder bij hem was geweest. Hij was even vergeten dat hij zelf mijn diagnose heeft gesteld. Ik was hem niet vergeten, maar dat doen gefrustreerde Professors, ‘vergeten’. En schreeuwen. Schreeuwen dat morfine slecht is, dat ik een junk ben, dat hij ‘dit soort mensen’ krijgt. Dat ik van alle medicatie af moet en wel direct. Ook al zou direct niet eens kunnen, want je bent een junk! De gefrustreerde Professor vergat voor het gemak even mijn levenskwaliteit. Geen medicatie betekent immers 24 uur per dag gillen. Op bed en gillen. “Komt u mijn hand dan vasthouden om mij door de secondes heen te helpen?” “Je gaat toch niet huilen he?” zei de Professor. Ik moet wél huilen en zijn assistentes ook. Dat doen gefrustreerde Professors. Je levenskwaliteit afpakken en je aan het huilen maken.
Ik wil geen morfine en geen rolstoel. Ik wil niet dat de Professor schreeuwt en ik wil niet dat ik ondragelijk moet lijden, omdat morfine slecht is. Ik wil levenskwaliteit. Onnodig ondragelijk lijden klinkt voor mij als een rechtszaak. Naar de rand worden gepusht, op de klif van euthanasie. We pakken je pijnmedicatie af, maar je krijgt van de Professor er wel een rolstoel voor terug. Waar ik overigens niet in kan, zonder mijn pijnmedicatie.

 

Advertisements


xacobea says:

Heftig zeg! Wat moet je hier nu weer mee?!



gabstar25 says:

Hele dag wachten op huisarts die vervolgens niet komt. Gelukkig wilt ze wel in t weekend komen, maar geen idee of ze het met hem eens is. Dan heb ik een probleem.



Alma says:

Hey hoi,

Ik kreeg via via jou blog te zien. Zo heftig omschreven maar oh zo waar. En dan tref je weer zo’n arts die het dan weer verkeerd oppakt. Heerlijk gevolgd voel je, je dan. Helaas kan ik je handen schudden. Althans schudden haha kan het tegen je zeggen shake hands. Maar doen maar even niet. Maar dit is iets om zo kwaad van te worden. Van artsen die zo doen. En dat jij met eigenlijk voor jou iets vraagt om je vrijheid terug te krijgen.
Ik hoop toch dat je eruit komt. Anders klop maar aan misschien kan ik helpen.

Ik moet wel zeggen dat je heerlijk schrijft een flinke dosis humor. Al denk ik dat er veel verdriet in de humor ligt.
Ik kan zeggen hou je taai. Of wat mensen zeggen houd je recht. Nou dat proberen we altijd. Maar alles recht houden haha dat gaat hem niet worden. Ik ga hopelijk meer van je lezen.

Een warme groet

Alma en Storm



gabstar25 says:

Beste Alma en Storm,

Dankjewel voor je fijne reaktie! Wat naar dat je ook zoiets mee hebt gemaakt! Liefs, Gaby



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: