Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{January 30, 2013}   Mogen we het vertellen…

DSC01709
Mogen we het vertellen…
Er is letterlijk maar één ligstoel in het ziekenhuis waarop ik kan liggen, maar die staat wel in de oncologie kamer. Gezellige kamer, voor een echo. De Echoscopist pakt een langwerpig ding en doet er een condoom omheen. Mijn gedachten gaan elders.
“Mogen we het nu vertellen?” Wilt de familie weten. Nee, nog even de bloedtest afwachten, want die geeft nog wel eens een domper na een goede uitslag van de nekplooi test. De echoscopist vindt de skelet achtige baby op de echo echt een schat. Ik zie lijnen, vlakken en vegen op het scherm. “Ah daar is het hoofd!” “Nee, dat zijn de billen.” Ik ben een ster in echo lezen. We krijgen een foto mee naar huis. We houden de foto’s netjes in mijn agenda verborgen, zodat niemand ze ziet. Dat hoort zo in Nederland, daar vertel je het pas, als je 12 weken in verwachting bent en in de zogenaamde veilige zone zit. In Amerika doen ze het niet veilig en zetten ze een positieve zwangerschapstest al meteen op Facebook, Twitter en Google+
De echoscopist slash verloskundige gaat op de kalender na wanneer de bevruchting heeft plaatsgevonden. Geen idee voor wie ze dit doet. “Ah rond 4 november 2012 ongeveer heeft bevruchting plaatsgevonden. ” Manlief roept vrolijk uit: “Hey, dat is op onze eerste date!” De echoscopist kijkt ons verschrikt aan. “Op jullie eerste deeheet?!” Manlief bedoelt dat het vier jaar geleden is, dat onze date op 4 november plaatsvond. Niet dat het wonder van de bevruchting op onze 1e date plaatsvond. Ik sla mijn benen kuis over elkaar en roep dat we getrouwd zijn. De dame krijgt weer kleur in haar gezicht.
Na twee jaar in het ziekenhuis te hebben gepraat over wat een zwangerschap met mijn ziekte doet en mijn ziekte met de zwangerschap en de baby kwam manlief op een dag thuis en keek hij naar mijn buik waar met lippenstift op stond geschreven: ‘Papa Ruben’. Manlief is nog nooit zo stil geweest sinds onze eerste date. Als het nieuws valt, dan valt het als een blok. Superleuk is het om ons nieuws aan onze lieve omgeving te mogen vertellen en dan stromen de tranen vrijuit.
En daarna komt standaard de vraag: “Hoe zit het dan nu met je morfine gebruik?” Gek word ik ervan en dat komt niet eens door de hormonen. Constant hetzelfde riedeltje en verantwoording. Altijd dezelfde vragen. Ik wil gewoon even gelukkig zijn met ons grote nieuws. Even niet de ziekte. Gewoon, net als een gezonde mama, even gelukkig mogen zijn.
“Mogen we het al vertellen?” vraagt de familie. Vanaf vandaag zeggen wij luid tegen de hele wereld: “We zijn in verwachting!”

Advertisements


strid says:

Wat een prachtig nieuws!! Hartelijk gefeliciteeeeerd! Kus, Astrid 🙂



Lobke says:

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa o meis t kippenvel staat gewoon op m’n armen! Vind het zo super voor jullie!! Heerlijk genieten van dit positief nieuwtje! (oooo echt super hihi!!!)



Oh, lieve Gaby en Ruben, wat een geweldig nieruws. En wat ontzettend fijn voor jullie. Ben echt heel blij voor jullie. Goh, wat een feestelijk blog naar al die narigheid over pijn. Van harte gefeliciteerd met dit grote neiuws! Schreeuw het maar van e daken dat jullie zwanger zijn. Hoera, geweldig. Heel veel liefs van Riet



Jolijn says:

Woow wat een nieuws! GEFELICITEERD lieve Gaby! Ook voor Ruben natuurlijk!



MoniqueV says:

Gefeliciteerd voor jou en Ruben.
Wat een nieuws, super! Hoera! Je zult je wel heerlijk voelen, ik gun jullie het “even gewoon gelukkig zijn”, geniet van deze fijne periode!

Hartelijke groet, Monique



gabstar25 says:

Dankjewel! Ik voel me verre van heerlijk, dat zal helaas nooit gebeuren, maar in mijn hoofd is het natuurlijk een fijne gedachte!



Petra says:

Gefeliciteerd! Wat ontzettend fijn dat jullie wens uitkomt.

Sinds je uitzending van jong volg ik je blog en tweets. ik hoop dat je zwangerschap goed verloopt en dat je er ook van kan genieten.

Groetjes Petra



gabstar25 says:

Hi Petra,
Wat leuk dat je me volgt! Lichamelijk is genieten onmogelijk, maar in gedachten is de gedachte fijn 🙂 Liefs Gaby



Maartje says:

Yeah!!!
Ik krijg helemaal kippenvel, wat super fijn :-))
Lieve Gaby & Ruben, ik vond jullie voor de bevruchting al fantastische ouders!
Van harte harte harte gefeliciteerd!

Dikke kus,
keep me posted :-))

Véé liefs x



gabstar25 says:

Hahaha lieve Maartje, dankjewel en dikke kus



Wanda (@GoldSpots) says:

Wat een geweldig nieuws!!! Ik zit hier met tranen van geluk om jullie nieuwe geluk.

Jij en Ruben zullen echt geweldige ouders gaan worden, dat zijn jullie al namelijk. 😉

Misschien nog wat vroeg maar op opvoedenmeteenhandicap.nl kun je handige tips en trucs lezen van andere stellen waar chronische ziekte of handicap de zwangerschap en het grootbrengen wat anders liep als bij 2 “gezonde” ouders.

Heel veel geluk gewenst!

Dikke knuffel



Wanda (@GoldSpots) says:

Ps. Nu je adres nog en het beloofde cadeautje komt jullie kant op. 😉



gabstar25 says:

Hi Wanda,
Bedankt voor de tip, ik ken de site al 🙂 In USA is er meer voor ouders met een handicap. Ik ga sowieso voor de flessenstandaard 🙂 Liefs, Gaby



Gefeliciteerd!!!!!! Ik wens je een hele fijne zwangerschap toe, zonder gekke kwaaltjes en extra pijntjes.. Sterkte..



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: