Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{August 22, 2013}   De roze wolk

20130817_132107 - kopieEen ontplofte kabeljauw, een mierenplaag, een kapotte wasmachinedeur, een kapotte diepvriesdeur, een kapotte mobiele telefoon, 1 klit ter grote van een pingpongbal in mijn haar. Een huisarts die weigert mijn medicatie voor te schrijven en een lief, huilend babytje met extreme kramp. Kortom, we genieten! We relativeren onszelf dagelijks plat, want alles kost geld, alles kan vervangen worden en alles kan kapot, behalve ons baby meisje.
Na een paar weken mogen we dan eindelijk met haar naar de kinderarts. Dat lijkt misschien snel, maar als je pas één maand oud bent valt dat ook te relativeren. Elke minuut dat je baby lijdt is er 1 teveel en die minuten zijn uren.
De kinderarts onderzoekt ons kleintje. Ze groeit, ze komt aan, ze plast en ze poept. Kortom een gezonde baby. Wel wat onrustig en zes uur per dag krijsen tot hysterie toe, vindt zelfs de dokter niet helemaal hoe het hoort, maar wat is baby eigen en wat niet? Pasgeboren baby’s huilen, want veel meer kunnen ze niet, maar dit babytje zou het liefst zo weer de baarmoeder in kruipen. Ze slaapt op ons, ze eet op ons, ze slaapt desnoods wel naast ons, maar verder weg dan dat, vindt ze niet de bedoeling. Misschien vinden de volwassenen dat wel de bedoeling, maar is dát juist niet baby-eigen. Zo laten Gorilla mama´s hun baby gorilla de eerste drie maanden nooit los. Nu hoeven Gorilla´s geen email te schrijven, of even naar de keuken toe te gaan, dus daar kwam de aap al uit de mouw.
Om te zorgen dat Aviya niet helemaal doordraait en fulltime overprikkeld is, waken wij als twee bezetenen om de prikkels laag te houden en niet alleen voor Aviya. Ik ga met vallen en opstaan. De pijnaanvallen komen wanneer het hen uitkomt en de CRPS zit goed in de wond van mijn buik. Doe ik teveel dan wordt mijn buik meteen een ballon en stijg ik op, naar die ene roze wolk. De CRPS prikt me lek zodat ik terug in bed val, bij Aviya. De CRPS steekt me in vuur en vlam, of was dat de deken die me aanraakte? Het windvlaagje omdat de handdoek in mijn buurt bewoog of de trilling v het vliegtuig hoog boven ons huis? Ik kijk naar ‘mijn best werkende medicatie’ en til haar op. Ik geef haar een knuffel en buig haar gespannen, stijve beentjes. Ze ontspant. Ze laat een windje. Zo dat is eruit, even op adem komen. En ik glimlach, want dat kan zij nog niet.

Advertisements


Wat schrijf je toch mooi! Respect voor je hoor. Ik nomineer je voor de Liebster award… Lees mijn laatste blog om uit te vinden wat het inhoudt!…

dewereldvantess.wordpress.com/2013/08/25/liebster-award-yay/

Dikke x



gabstar25 says:

Hi Tess,
Wat lief dankjewel en wat leuk te lezen jouw antwoorden!Die vragen zijn grotendeels voor mij niet echt van toepassing helaas, maar ik wil je terug nomineren als dat kan 🙂



gabstar25 says:

Hoe gaat t vandaag met je en je keel en kaak? Wat een horror meid, vreselijk die dokters en die pijn!



Hi, Het gaat ok, alleen de keelpijn komt weer terug nu de antibiotica gestopt is, maar dat zal wel weer goed komen! Hoe gaat het met jou en de New born? Je doet het zo knap! Respect. xxx



Jenn says:

Hoi Gaby en Ruben,

Ken jullie van de aflevering op EO-jong en volg sindsdien je blog. Je schrijft echt super en ik heb zoveel respect voor jullie!
En natuurlijk nog van harte gefeliciteerd met Aviya, heerlijk dat ze er is! Geniet er maar van!

Groetjes Jenn



gabstar25 says:

Hi Jenn,
Dankjewel voor je lieve bericht en welkom op mijn blog :0)
Gaby



caatje says:

Hoi Gaby,

Jouw verhaal over jullie baby is herkenbaar, ons zoontje heeft 3 maanden gehuild, ook na lange bevalling en uiteindelijk keizersnee. Uiteindelijk werden we gewezen op syndroom van Kiss. Het is de moeite waard om na te gaan of jullie baby daar ook last van heeft. http://www.kiss-kinderen.nl/
Een paar bezoeken aan de manueel therapeut en onze zoon was een hele andere baby.



gabstar25 says:

Hi Caatje, Bedankt voor de tip! Wat fijn dat jullie zo goed zijn geholpen! Ik herken niets in dit syndroom, Aviya huilt echt door de krampjes helaas, die zijn zo extreem. Vandaag de hele dag nonstop bijna.



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: