Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{December 22, 2013}   Mama aap

Ik sta in de supermarkt stil voor ‘mijn eerste papje’. Ik ben een leek in papjes. De keuze is naturel of vanille. Baby Aviya weet nog niet wat pap is, laat staan vanille. Het wordt naturel. De dame in de Dirk van de Broek pakt het pak pap voor mij uit het onderste schap. Aviya is meer geïnteresseerd in een app dan in pap. Ons baby meisje is nu vijf maanden oud en wij zijn nog niet erg bezig met wel of geen pap, laat staan vanille. Wij zijn vooral bezig met Aviya van ziekenhuis naar ziekenhuis te slepen.

Als moeder leeuw ben ik meer een aap. Een mama aap die haar baby veel op zich draagt. Ook in de nacht. De dokter puft, het consultatie bureau zucht, maar de baby psycholoog is ervoor. Een mama aap legt in de nacht haar baby ook niet in een andere boom. Nu zou ik dat best eens willen, vooral overdag. In de nacht maakt het me niets uit, zolang zij maar slaapt. Tegenwoordig zijn niet alleen de dagen, maar ook de nachten flink verstoord door gekrijs. Soms krijs ik even met haar mee, dan kan ik er weer tegenaan. Het liefst zouden we krijsen tegen de dokters, want het duurt en het duurt. De afgelopen 4 maanden zitten we bijna wekelijks in het ziekenhuis. Wat is er nu toch aan de hand en vooral, hoe houdt dit op? Je kind zien lijden is niet leuk, ook al zijn we nog zoveel pijn gewend.

Het eerste ziekenhuis, het VUMC, zou haar opnemen, maar spoedjes kwamen ertussen en een academisch ziekenhuis is nou eenmaal niet voor krampjes.
Het tweede ziekenhuis, het OLVG, daar kwam een spoedje tussen en het OLVG wilde de tweede keer een opname gesprek op de poli. De poli is erg ver weg en dat is voor een mama aap met CRPS niet te doen. Het OLVG moest overleggen met de babypsycholoog, maar alsnog mocht het opname gesprek niet telefonisch plaatsvinden. Daarnaast had het OLVG wel een opklapbed, maar geen ziekenhuisbed voor pijn apen. Dat was dan mijn probleem.

Inmiddels wachten wij in spanning en redelijk op ons tandvlees op het derde ziekenhuis, het Lucas Andreas. Zouden we voor het eind van dit jaar nog iets horen, of staan we nog steeds voor aap

***Ik doe mee aan de grootste schrijfwedstrijd van Nederland en JIJ kan dagelijks op mij stemmen, mocht je dat geheel ongedwongen en vrijwillig willen 🙂
Tot 11 januari 2014 mag je dagelijks stemmen via Facebook, Kruidvat kortingspas of Linkedinn.
Het thema van de wedstrijd is ‘lef’, de eerste 500 woorden van mijn verhaal staan online. Ik ben je voor eeuwig dankbaar en hele fijne feestdagen toegewenst!***
–> Hier kan je mijn verhaal lezen en stemmen:
https://www.jouwverhaal.nl/?sort=votes

20131207_141554

Advertisements


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: