Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{October 23, 2015}   Geluk

Week 33 11-10-2015 (7) Week 34 18-10-2015 (8)

Rode striemen
Gillend lig ik op de grond van de pijn, rode striemen lichten op in mijn been. Manlief kijkt ernaar en weet dat hij niets kan doen, anders dan het zien. Ik word wakker van deze droom. Ik lig niet op de grond, maar in bed. Met precies dezelfde pijn in mijn heup als in mijn droom. Ik schreeuw niet, maar draai me om en focus me op mijn ademhaling. Ik ga naar een plekje in mijn hoofd, ver weg van de pijn. In theorie dan. Ik zou het nu kunnen uitschreeuwen van de pijn, maar schreeuwen geeft veel te veel extra pijn. De trillingen van mijn stembanden en het opwinden over de pijn, kosten me meer, dan dat het oplevert. Niemand die nu iets aan mij zou zien. Zo uit ik mij zo min mogelijk over de pijn.

Leuk hemdje
Wanneer ik een vriendin spreek zou ik ook gewoon niet weten wat ik moet zeggen over de pijn. Hoe abstract is het wanneer je het vertelt? Hoe alleen het is? De pijn beschrijven misschien, maar wie kan zich nou voorstellen wat het is om continu doorboord te worden met ijzeren pinnen die draaien in je bot. Wie kan zich nou voorstellen dat dat hele leuke hemdje van H&M dwars door mij heen brandt. Wat een helicopter met mijn lijf doet, of de verbouwing bij de bovenburen waar ik niet van kan ontsnappen?

Vuurzee
Ik raak mijn buik aan en heb geweldig contact met de baby in mijn buik. We spelen, we knuffelen al en soms wil ze met rust gelaten worden, of laat ze juist al haar ledematen zien dwars door mijn buik. Ik geniet, totdat mijn buik plots een laaiende vuurzee is geworden en mijn hand wordt verbrand.
Ik knuffel met Aviya, totdat haar kleding mijn been aanraakt en ik na alle mogelijke creatieve manieren haar toch even zal moeten beperken. De ene keer kan ik het beter verdragen dan de andere keer, maar met ongeveer maar drie uur slaap per nacht en een ondergrens van pijnmedicatie is het vaak onmenselijk. Gelukkig kunnen we blijven lachen, Aviya, Ruben en ik. Samen lachen om totaal niet eens grappige, maar simpele dingen en toch lachen we. Even. Want we kiezen voor geluk!11215705_559460610859937_1030251287468361812_n 11264855_560006030805395_3246158625300997254_n 12122554_10154611686397619_5354422856221137539_n

Advertisements


An Neco says:

Ik lees met bewondering hoe je jezelf er doorheen slaat. Ik vind het heel knap van je!



gabstar25 says:

Hi An Neco, Wat onwijs lief!!



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: