Daily life with Complex Regional Painsyndrome CRPS











{November 12, 2015}   Maaltijdsaladevergiftiging

Week 36 en Week 37 (in Paars) Week 37 8-11-2015 (4)We eten op het grote bed, met ieder een makkelijke eigen maaltijdsalade van de AH en tapas die we delen. Ik kook nog braaf dagelijks, maar in het weekend doen we 1 keer makkelijk.

Oververhit lig ik wakker in de nacht. Als de ochtend aanbreekt, ligt de salade overal, behalve in mijn maag. Krampen zo groot, dat de maag klein wordt en de baby in de buik lichtelijk hysterisch. Ik hou nog geen slok water binnen. Dat is niet zo erg voor een dag, maar ik hou ook geen pijnmedicatie binnen en dat is met CRPS echt geen optie. Zetpillen heb ik wel, maar die hebben een andere dosis dan mijn medicatie op dit moment, dus die neem ik niet zomaar in. Ik ben hoogzwanger, 37 weken. De baby is al helemaal af en ik lig met steeds heftigere maagkrampen op bed.

In de avond beland ik erg ziek op de spoedpoli verloskunde in het ziekenhuis. Aviya kijkt naar de visjes in het aquarium. Ik voelde de eerst nog zo wilde baby niet meer. Ze reageerde nergens meer op. Doodeng, ook al was de spoedpoli dame er rustig onder. Door de hevige krampen in de maag kan de baby doodstil worden. Stil is ok, maar doodstil?!

Ik lig aan een monitor op het bed. Met de baby gaat het prima. Ik zie af en toe verpleegkundigen naar mij kijken vanachter hun beeldschermen die alles in de gaten houden. En dan heb ik het door. Was dat nou een wee? Hoezo een wee, nu? Ik blijk koorts te hebben. Mijn mond is zo droog als schuurpapier. Een klein slokje water snijdt in mijn maag. Dit is voedselvergiftiging.

De voedselvergiftiging heeft voorweeën getriggerd. 3 per 10 minuten. Ik heb geen ontsluiting, mijn vliezen zijn intact, dus ik mag weer naar huis. Met zetpillen tegen de maagkramp en morfine. De CRPS is ondragelijk. Daarom voel ik ook totaal geen weeën. De CRPS is zoveel zwaarder. En ik raak uitgeput.

Thuis op bed gaat de medicatie werken. Vooral die tegen de maagkramp. De morfine haalt alleen wat scherpe kantjes van de CRPS af. De voorweeën gaan nonstop door, ik kan ze nu herkennen. Voorweeën zijn echt niet (perse) het startsein van een bevalling. Ze hebben een andere functie. Natuurlijk kan in week 37 de baby komen, maar ze komt wanneer zij daar klaar voor is.Tenminste, wanneer de voedselvergiftiging weer snel weg is.
Ik voel de weeën soms wel, maar herken ze niet als pijnlijk. Maar wat ben ik opgelucht, want ik kan na de juiste medicatie weer water drinken, ook al blijft mijn mond een woestijn.

Manlief gaat laat in de avond voor deze gelegenheid naar de snackbar om ijsjes te halen. Gezellig voor op het grote bed. Wie weet zakt de koorts er ook wat door af. De meneer in de snackbar vraagt of het een ‘ijsavond is’. Manlief zegt: ”Ik weet niet wat voor avond het is, het is de avond die zij wil dat het is, want ze heeft voorweeën.” De man in de snackbar schrikt openlijk. Het is even stil. ”Heeft ze weeën….nu?”
Helaas kregen we geen korting op de ijsjes.

De bevalling zal beginnen wanneer de baby er klaar voor is. En dat Ziggo nog even de komende 3 dagen ons internet als foutje afsluit, doet daar niets aan af, want ik ben zo opgelucht dat ik weer mijn pijnmedicatie kan slikken en water en wat eten kan binnen houden. Eventjes weer mens voelen ook al is het nu totaal anders dan voor de voedselvergiftiging.

Helaas reageert de CRPS direct op de voorweeen en is in mijn bekken gekropen. Dit geeft grote beperkingen.

Gelukkig kan onze peuter al veel zelf. Ik kan haar niet tillen op dit moment, maar ze kan zelf op de bank klimmen en dan verschoon ik haar op de bank. Dat is bijna net zo leuk als samen eten op het grote bed!

Advertisements


linda man says:

De laatste loodjes zijn altijd het zwaarst, maar jij valt wel helemaal in de prijzen. Sterkte met deze laatste week (weken).



gabstar25 says:

Dankjewel Linda!!



Gerda says:

Lieve Gaby, ik lees jouw blog, zoals altijd, met een lach en een traan. Jij bent mijn held. Je kinders boffen met een moeder als jij. Dikke kus van mij.



gabstar25 says:

Hi Gerda, wat ontzettend lief en ontroerend, dankjewel voor je mooie reactie! liefs Gaby



Jan says:

Beste Gaby,
Ik volg je al sinds je op tv was. Telkens raakt het mij diep om over je pijn te lezen.
Je zult over de jaren heen wel over veel wonderdokters hebben gehoord die je zouden kunnen helpen. Dus mag je het volgende direct naast je neer leggen. Het komt bij mij voort vanuit de gedachte dat het toch fantastich zou zijn dat je minder pijn had.
Het beterft de Kogelmier: link: https://en.wikipedia.org/wiki/Paraponera_clavata
Als je door zo’n mier gestoken wordt dan veroorzaakt het gif kortsluiting van de elektrische signalen tussen de zenuwcellen. Het wordt medic toegpast. En jouw pijn begon doordat je je elleboog stote. Het zou geweldig zijn dat door deze gif-stoot je zenuwstelsel weer in de oorspronkelijke groef word geramt.

Groet,
Jan



gabstar25 says:

Hi Jan, dankjewel voor je aardige reaktie! Ik ga deze mier eens bekijken 🙂



yudith says:

Lieve Gaby! wat ontzettend heftig dit! hoe ben je naar de spoedpoli gegaan???? lopend? en hoe voel je je nu? kan je weer gewon eten en drinken? fijn dat de baby toch nog in je buik wilde blijven en hopelijk kan je de zwangerschap netjes uitzitten. Is Aviya exited om een grote zus te worden?
Heel veel liefs en dikke knuffels!



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

et cetera
%d bloggers like this: